ဘြဲ႕ရ ႏွင့္ ငါးစိမ္းသည္ ဘယ္သူ ပညာပိုတတ္လဲ ( ဖတ္ၿပီးရင္ ဆုံးျဖတ္ေပးၾကပါအုံးေနာ္ )

ဘြဲ႕ရ ႏွင့္ ငါးစိမ္းသည္ ဘယ္သူ ပညာပိုတတ္လဲ ( ဖတ္ၿပီးရင္ ဆုံးျဖတ္ေပးၾကပါအုံးေနာ္ )

ဘြဲ႕ရႏွင့္ ငါးစိမ္းသည္ ဘယ္သူကပညာပိုတတ္လဲ ဖတ္ၿပီးရင္ ဆုံးျဖတ္ၾကည့္ပါ။ယေန႔မနက္

ငါးေၾကာ္ေလးစားခ်င္လာသျဖင့္ ေဈးထဲကို ငါးဝယ္ရန္ေရာက္လာသည္။

ကြၽန္ေတာ္ ဝယ္ေနက် ငါးဆိုင္ရွိသည္။ ငါးၾကင္းတစ္မ်ိဳးတည္းေရာင္းၿပီး ေဖာ္ေ႐ြသည္။ ဝယ္သူအႀကိဳက္

မညည္းမညဴ လုပ္ေပးေလ့ရွိ သည္။ငါးေရာင္းသူကို ငါးစိမ္းသည္ဟု ေခၚၾကသည္။ငါးစိမ္းသည္ဆိုသည္မွာ

စြာတာတာ၊ ကက္ကက္လန္၊ မိုက္႐ိုင္းသည္ဟု ထင္လွ်င္ ကြၽန္ေတာ္ငါးဝယ္သည့္ဆိုင္မွ “မေ႐ႊ” ကိုေခၚျပခ်င္ပါသည္။

“ဦးေလး မေရာက္တာၾကာၿပီ … ဘာလဲ ဆိုင္ဟင္းကိုမုန္းလို႔ ေရာက္လာတာလား”“မဟုတ္ပါဘူး …

ခရီးထြက္တာေတြ မ်ားေနလို႔”“ငါးၾကင္းျဖဴ ဗိုက္သားေလးနဲ႔တြဲထားတဲ့အပိုင္း ခ်ိန္လိုက္မယ္ေနာ္”

“အစိတ္သားေလာက္ပဲေနာ္”“၃၅ က်ပ္သားရွိတယ္ ဦးေလးရယ္ … ၃၀ သားဖိုးပဲေပး”“ေအး … ေအး ခုတ္လိုက္”

ငါးဝယ္လွ်င္အပိုေဆာင္းအျဖစ္ ေၾကာ္ႏိုင္သည့္ အတုံးေလာက္ျဖစ္ေစရန္ ခုတ္ထစ္ေပးသည္။

အေၾကးထိုးေပး သည္။ ေရေဆးေပးသည္။ အိမ္ေရာက္လွ်င္တန္းေၾကာ္႐ုံသာျဖစ္သည္။

ငါးဝယ္ၿပီးေနာက္ ငါးဆိုင္ေရွ႕ရွိ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္တြင္ ကြၽန္ေတာ္ထိုင္သည္။

ထိုဆိုင္တြင္ ေခါက္ဆြဲသုပ္ေကာင္း သည္။ အေၾကာ္လည္းရသည္။ေခါက္ဆြဲသုပ္မွာၿပီး

ေရေႏြးၾကမ္းေသာက္ေနစဥ္ မေ႐ႊဆိုင္ကို အမ်ိဳးသမီးႀကီး တစ္ေယာက္ ဝင္လာသည္။

သူ႔ေနာက္တြင္ ဆြဲျခင္းဆြဲေသာ ကေလးတစ္ေယာက္လည္း ပါလာသည္။

ပထမ ငါးေမးသည္ … အထက္စီး။ဒုတိယေဈးဆစ္သည္ … အႀကိတ္အနယ္။တတိယအပိုေတာင္းသည္ … ကေလးမုန႔္ဖိုးေတာင္းသလို

ဤအထိ ျပႆနာမရွိ။ မေ႐ႊက စိတ္ရွည္သည္။“ငါးခုတ္ေပး”“ေၾကာ္တုံးလား … ခ်က္တုံးလား”

“ငါေျပာတဲ့အတိုင္းခုတ္”ငါးေရာင္းသူက အေၾကးထိုးေပးသည္။ အူႏုတ္ေပးသည္။ခုတ္ေပးသည္။

“ဒီအတုံးကို ႏွစ္တုံးျပန္ခုတ္”“အၿမီးပိုင္းကို ထက္ဝက္ျခမ္း”“ေခါင္းကိုထက္ျခမ္းပဲခုတ္ေလ”

“ေနဦး … ေနဦး … ဒီအပိုင္း မႀကိဳက္ဘူး … ဟိုတစ္ပိုင္းခုတ္ၿပီး လဲေပး”

ကြၽန္ေတာ္က ေဈးဝယ္သူ၏ စီးပိုးလွေသာ အေျပာႏွင့္ ခိုင္းေစခ်က္မ်ားကို ၾကည့္ေနမိသည္။

ကိုယ့္ေရွ႕လာခ်သည့္ ေခါက္ဆြဲကိုပင္ မစားမိ။“အစ္မရယ္ … ဒီတစ္ေကာင္ဝယ္ရင္ ဒီတစ္ေကာင္က အပိုင္းကိုပဲရမွာေပါ့…

ဟိုအပိုင္းသြားလဲေပးလို႔ မရပါဘူး”“အတူတူပဲဟာ … ဘာကြာလို႔လဲ”“ကြာတယ္ေလအစ္မ …

ဒါက ငါးၾကင္းျဖဴ”“ကြာကြာ … မကြာကြာေအ … လဲေပးမလား … မလဲေပးဘူးလား”

“အစ္မရယ္ … မျဖစ္ႏိုင္တာကို မေျပာပါနဲ႔ မရပါဘူး” “ဟိုအတုံးကို ဒီအထဲထည့္ ဒီတစ္တုံးကို

ဟိုျပန္ထည့္ ဘာျဖစ္လို႔မရတာလဲ”“အမ်ိဳးအစား မတူဘူး အစ္မရယ္ … ေဈးလည္းမတူဘူး”

“ဘာျဖစ္ျဖစ္ေအ ထည့္လိုက္ပါ”“မရပါဘူးအစ္မရယ္” “ညည္းတို႔ ငါးစိမ္းသည္ေတြဟာေလ

လက္ေပါက္ကိုကပ္တယ္ …ငါကလည္း အဆင့္မရွိတာနဲ႔မွ ဖက္ေျပာမိတာ မွားပါတယ္”

“အဲသည္လို မေျပာပါနဲ႔ အစ္မႀကီးရယ္ … လူတိုင္း သူ႔အဆင့္နဲ႔သူေတာ့ ရွိပါတယ္”

“ညည္းအဆင့္ ဘယ္ေလာက္ရွိလဲ … ငါက ဘြဲ႕ရၿပီးၿပီ” “အစ္မ … ေနာက္လူေတြ ေရာင္းရဦးမယ္ေနာ္ …

ဒီမွာ ၂၆၅၀ က်ပါတယ္”“ေရာ့ ၃၀၀၀”မေ႐ႊက ပိုေငြကို ျပန္အမ္းလိုက္သည္။အမ်ိဳးသမီးက

ျပန္အမ္းေငြကို လက္ႏွင့္မကိုင္ ႐ြံသလို မ်က္ႏွာထားျဖင့္“ဟဲ့ …တူးတူး ယူလိုက္စမ္း” ဟုေျပာလိုက္သည္။

သူ႔ေနာက္က ေကာင္မေလးက ပိုက္ဆံႏွင့္ ငါးထုပ္ကို ယူလိုက္သည္။ အမ်ိဳးသမီးက“႐ြံလိုက္တာ” ဟု

ေျပာကာထြက္သြားသည္။ကြၽန္ေတာ္ကထင္ေနသည္မွာ မေ႐ႊ ပြဲၾကမ္းလိမ့္မည္ဟု ထင္ေနသည္။

သို႔ေသာ္ ငါးေရာင္းသည့္မေ႐ႊက ၿပဳံးေနသည္။ ကြၽန္ေတာ္ အံ့ဩသြားမိသည္။

႐ုပ္ရွင္ေတြထဲမွာဆိုလွ်င္ ပြဲၾကမ္းၿပီ။ အျပင္တြင္ အမွန္တကယ္ေတြ႕ ေနရသည္က ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ေနသည္။

ကားစီးလာသည့္ ဘြဲ႕ရဆိုေသာ အမ်ိဳးသမီးက ကက္ကက္လန္၊ မတူမတန္သလိုေအာ္ဟစ္ ေျပာဆိုေနခ်ိန္တြင္

ငါးေရာင္းသည့္ ငါးစိမ္းသည္ မေ႐ႊက ယဥ္ေက်းလိမၼာ ေအးေဆးစြတုံ႔ျပန္ေနသည္။ဘြဲ႕ဆိုတာ အဆင့္လား

ဘြဲ႕ရထားသည္ႏွင့္ အဆင့္တစ္ခုကိုေရာက္သြားသည္ေတာ့ မွန္ေကာင္းမွန္မည္။သို႔ေသာ္ ငါးစိမ္းတန္းတြင္

ဂုဏ္ထုတ္ေဖာ္ကာ ႐ိုင္းစိုင္းတင္စီးျပသည္မွာ ဘြဲ႕ရအဆင့္လား။မေ႐ႊ ဘယ္ႏွတန္းေအာင္သည္မသိ။

လက္ထဲတြင္ လက္ေကာက္ေတြ ႏွစ္ဖက္စလုံး ျပည့္ေနေအာင္ ဝတ္ထား သည္။

လည္ပင္းတြင္လည္း လက္မလုံးေလာက္ဆြဲႀကိဳးႀကီး ဆြဲထားသည္။သူဂုဏ္ေမာက္မည္ဆိုလွ်င္

ေမာက္ႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္ ကိုယ့္ေဖာက္သည္ကို ႐ိုေသေလးစားစြာ ဆက္ဆံသည္။ ျပန္ၿပီးရန္မေတြ႕။

မေ႐ႊ ရန္ေတြ႕တတ္ေကာင္း ေတြ႕တတ္မည္။သို႔ေသာ္ ပညာတတ္ ဘြဲ႕ရဆိုသူက သူ႔ကို ကက္ကက္လန္

ရန္ေတြ႕သြားေစ သူကျပန္ၿပီး ရန္မေတြ႕။မေ႐ႊသည္တကယ့္ပညာတတ္တစ္ေယာက္။သို႔ေသာ္ ငါးေရာင္းေနသည္။

Credit

===================

UNICODE

ဘွဲ႔ရႏွင်႕ ငါးစိမ်းသည် ဘယ်သူကပညာပိုတတ်လဲ ဖတ်ပြီးရင် ဆုံးဖြတ်ကြည်႕ပါ။ယေန႔မနက်

 

ငါးကွောျလေးစားခငြျလာသဖွငျ့ ဈေးထဲကို ငါးဝယျရနျရောကျလာသညျ။

ကြှနျတောျ ဝယျနကြေ ငါးဆိုငျရှိသညျ။ ငါးကွငျးတစျမြိုးတညျးရောငျးပွီး ဖောျရှသေညျ။ ဝယျသူအကွိုကျ

မညညျးမညူ လုပျပေးလေ့ရှိ သညျ။ငါးရောငျးသူကို ငါးစိမျးသညျဟု ခေါျကွသညျ။ငါးစိမျးသညျဆိုသညျမှာ

စှာတာတာ၊ ကကျကကျလနျ၊ မိုကျရိုငျးသညျဟု ထငျလြှငျ ကြှနျတောျငါးဝယျသညျ့ဆိုငျမှ “မရှှေ” ကိုခေါျပွခငြျပါသညျ။

“ဦးေလး မေရာက်တာကြာပြီ … ဘာလဲ ဆိုင်ဟင်းကိုမုန်းလို႔ ေရာက်လာတာလား”“မဟုတ်ပါဘူး …

ခရီးထှကျတာတှေ မြားနလေို့”“ငါးကွငျးဖွူ ဗိုကျသားလေးနဲ့တှဲထားတဲ့အပိုငျး ခြိနျလိုကျမယျနောျ”

“အစိတျသားလောကျပဲနောျ”“၃၅ ကပြျသားရှိတယျ ဦးလေးရယျ … ၃၀ သားဖိုးပဲပေး”“အေး … အေး ခုတျလိုကျ”

ငါးဝယျလြှငျအပိုဆောငျးအဖွစျ ကွောျနိုငျသညျ့ အတုံးလောကျဖွစျစရေနျ ခုတျထစျပေးသညျ။

အကွေးထိုးပေး သညျ။ ရဆေေးပေးသညျ။ အိမျရောကျလြှငျတနျးကွောျရုံသာဖွစျသညျ။

ငါးဝယျပွီးနောကျ ငါးဆိုငျရှေ့ရှိ လကျဖကျရညျဆိုငျတှငျ ကြှနျတောျထိုငျသညျ။

ထိုဆိုငျတှငျ ခေါကျဆှဲသုပျကောငျး သညျ။ အကွောျလညျးရသညျ။ခေါကျဆှဲသုပျမှာပွီး

ရေႏွေးကြမ်းေသာက်နေစဉ် မရွွေဆိုင်ကို အၿမိဳးသမီးကြီး တစ်ေယာက် ဝင်လာသည်။

သူ႔ေနာက်တွင် ဆွဲခြင်းဆွဲေသာ ကေလးတစ်ေယာက်လည်း ပါလာသည်။

ပထမ ငါးေမးသည် … အထက်စီး။ဒုတိယေဈးဆစ်သည် … အကြိတ်အနယ်။တတိယအပိုေတာင်းသည် … ကေလးမုန်႕ဖိုးေတာင်းသလို

ဤအထိ ပွဿနာမရှိ။ မရှှကေ စိတျရှညျသညျ။“ငါးခုတျပေး”“ကွောျတုံးလား … ခကြျတုံးလား”

“ငါေပြာတဲ့အတိုင်းခုတ်”ငါးေရာင်းသူက အေကြးထိုးေပးသည်။ အူႏုတ်ေပးသည်။ခုတ်ေပးသည်။

“ဒီအတုံးကို ႏွစ်တုံးပြန်ခုတ်”“အမြီးပိုင်းကို ထက်ဝက်ခြမ်း”“ေခါင်းကိုထက်ခြမ်းပဲခုတ်ေလ”

“ေနဦး … ေနဦး … ဒီအပိုင်း မကြိဳက်ဘူး … ဟိုတစ်ပိုင်းခုတ်ပြီး လဲေပး”

ကြှနျတောျက ဈေးဝယျသူ၏ စီးပိုးလှသော အပွောနှငျ့ ခိုငျးစခေကြျမြားကို ကွညျ့နမေိသညျ။

ကိုယ်႕ေရွ႕လာခၾသည်႕ ေခါက်ဆွဲကိုပင် မစားမိ။“အစ်မရယ် … ဒီတစ်ေကာင်ဝယ်ရင် ဒီတစ်ေကာင်က အပိုင်းကိုပဲရမွာေပါ့…

ဟိုအပိုင်းသွားလဲေပးလို႔ မရပါဘူး”“အတူတူပဲဟာ … ဘာကွာလို႔လဲ”“ကွာတယ်လေအစ်မ …

ဒါက ငါးကြင်းဖြဴ”“ကွာကွာ … မကွာကွာေအ … လဲေပးမလား … မလဲေပးဘူးလား”

“အစ်မရယ် … မဖြစ်ႏိုင်တာကို မေပြာပါနဲ႔ မရပါဘူး” “ဟိုအတုံးကို ဒီအထဲထည်႕ ဒီတစ်တုံးကို

ဟိုပြန်ထည်႕ ဘာဖြစ်လို႔မရတာလဲ”“အၿမိဳးအစား မတူဘူး အစ်မရယ် … ေဈးလည်းမတူဘူး”

“ဘာဖြစ်ဖြစ်ေအ ထည်႕လိုက်ပါ”“မရပါဘူးအစ်မရယ်” “ညည်းတို႔ ငါးစိမ်းသည်တွေဟာေလ

လက်ေပါက်ကိုကပ်တယ် …ငါကလည်း အဆင်႕မရွိတာနဲ႔မွ ဖက်ေပြာမိတာ မွားပါတယ်”

“အဲသည်လို မေပြာပါနဲ႔ အစ်မကြီးရယ် … လူတိုင်း သူ႔အဆင်႕နဲ႔သူေတာ့ ရွိပါတယ်”

“ညညျးအဆငျ့ ဘယျလောကျရှိလဲ … ငါက ဘှဲ့ရပွီးပွီ” “အစျမ … နောကျလူတှေ ရောငျးရဦးမယျနောျ …

ဒီမွာ ၂၆၅၀ ကျပါတယ်”“ေရာ့ ၃၀၀၀”မရွွေက ပိုငွေကို ပြန်အမ်းလိုက်သည်။အၿမိဳးသမီးက

ပွနျအမျးငှကေို လကျနှငျ့မကိုငျ ရှံသလို မကြျနှာထားဖွငျ့“ဟဲ့ …တူးတူး ယူလိုကျစမျး” ဟုပွောလိုကျသညျ။

သူ႔ေနာက်က ေကာင်မေလးက ပိုက်ဆံႏွင်႕ ငါးထုပ်ကို ယူလိုက်သည်။ အၿမိဳးသမီးက“ရွံလိုက်တာ” ဟု

ပွောကာထှကျသှားသညျ။ကြှနျတောျကထငျနသေညျမှာ မရှှေ ပှဲကွမျးလိမျ့မညျဟု ထငျနသေညျ။

သို့သောျ ငါးရောငျးသညျ့မရှှကေ ပွုံးနသေညျ။ ကြှနျတောျ အံ့ဩသှားမိသညျ။

႐ုပ်ရွင်တွေထဲမွာဆိုၾလႇင် ပွဲကြမ်းပြီ။ အပြင်တွင် အမွန်တကယ်ေတွ႔ နေရသည်က ေပြာင်းပြန်ဖြစ်နေသည်။

ကားစီးလာသညျ့ ဘှဲ့ရဆိုသော အမြိုးသမီးက ကကျကကျလနျ၊ မတူမတနျသလိုအောျဟစျ ပွောဆိုနခြေိနျတှငျ

ငါးေရာင်းသည်႕ ငါးစိမ်းသည် မရွွေက ယဉ်ေၾကးလိမ္မာ ေအးေဆးစွတုံ႔ပြန်နေသည်။ဘွဲ႔ဆိုတာ အဆင်႕လား

ဘှဲ့ရထားသညျနှငျ့ အဆငျ့တစျခုကိုရောကျသှားသညျတော့ မှနျကောငျးမှနျမညျ။သို့သောျ ငါးစိမျးတနျးတှငျ

ဂုဏျထုတျဖောျကာ ရိုငျးစိုငျးတငျစီးပွသညျမှာ ဘှဲ့ရအဆငျ့လား။မရှှေ ဘယျနှတနျးအောငျသညျမသိ။

လက်ထဲတွင် လက်ေကာက်ေတွ ႏွစ်ဖက်စလုံး ပြည်႕နေအောင် ဝတ်ထား သည်။

လည်ပင်းတွင်လည်း လက်မလုံးေလာက်ဆွဲကြိဳးကြီး ဆွဲထားသည်။သူဂုဏ်ေမာက်မည်ဆိုၾလႇင်

မောကျနိုငျသညျ။ သို့သောျ ကိုယျ့ဖောကျသညျကို ရိုသလေေးစားစှာ ဆကျဆံသညျ။ ပွနျပွီးရနျမတှေ့။

မရှှေ ရနျတှေ့တတျကောငျး တှေ့တတျမညျ။သို့သောျ ပညာတတျ ဘှဲ့ရဆိုသူက သူ့ကို ကကျကကျလနျ

ရနျတှေ့သှားစေ သူကပွနျပွီး ရနျမတှေ့။မရှှသေညျတကယျ့ပညာတတျတစျယောကျ။သို့သောျ ငါးရောငျးနသေညျ။

Credit


Leave a Reply

Your email address will not be published.